Tomek i straszydło z szafy

Tomek wraz z rodzicami przeprowadził się do nowego domu już miesiąc temu. Podobało mu się w nowym miejscu a w szkole miał nowych kolegów, z którymi często grał w piłkę i jeździł na rowerze. Jedyne czego nie lubił w nowym domu to swojego pokoju. Od kilku dni wydawało mu się, że wieczorami albo w nocy coś rusza się w szafie. Dochodziły stamtąd dziwne szmery i szuranie po podłodze. Nie mówił o tym ani mamie ani tacie bo pewnie i tak by nie uwierzyli. Mam już 7 lat więc jestem dużym chłopcem i nie boję się -powtarzał sobie.

Często budził się słysząc odgłosy ale starał się nie zwaracać na nie uwagi. Aż pewnej nocy zobaczył jak drzwiczki od szafy uchylają się i wyłania się z nich jakś futrzasta łapa. Serce podeszło mu do gardła i zaczął krzyczeć z całych sił! Na ten odgłos łapa zniknęła w środku a szafa gwałtownie się zamknęła. Do pokoju wpadła zaniepokojona mama nie wiedząc skąd te wrzaski.

Tomek postanowił nie ukrywać niczego i opowiedział mamie co zobaczył. Ta uśmiechnęła się, otworzyła szafę, zaczęła przesuwać wieszaki z ubraniami i niczego nie znalazła. Odwróciła się do syna i powiedziała: widzisz kochanie niczego tutaj nie ma, to był tylko zły sen. Potem okryła go kołdrą i zostawiła zapaloną lampkę nocną. Tomek już jednak nie zasnął tej nocy i ciągle zastanwiał się co lub kto siedzi w szafie.

Od tego czasu nie słyszał już odgłosów z szafy więc miał nadzieję, że i tej nocy tak będzie. Mimo tego w środku nocy obudziło go jakby ciche podśpiewywanie. Przestraszył się nie na żarty i zapalił lampkę na szafce. Wtedy oniemiał. Przy jego półce z zabawkami siedziało jakieś straszydło – futrzaste, z dużymi, kłapiacymi uszami i jeszcze większymi oczami. Już miał zacząć krzyczeć ze strachu ale spostrzegł, że straszydło wcale nie zwraca na niego uwagi i bawi się jego pluszakiem przytulając go do siebie. Właściwie to wyglądało nie strasznie a dość smutno.

Nagle zrobiło mu sie żal tego stworka. Mimo że straszydło było dużo większe i trochę się bał spytał: Kim jesteś i co robisz w moim pokoju? Na ten dźwięk potworek jakby się obudził i gwałtownie odrwócił. Wyglądał na bardziej przerażonego od Tomka. Rzucił zabawką i chciał szybko wbiec do szafy. Chłopiec nabrał jednak odwagi i zagrodził mu przejście. Straszydło bezradnie usiadło na dywanie i powiedziało: mieszkałem tutaj z moim przyjacielem, który zajmował ten pokój, ale odkąd sie wyprowadzili ja zostałem sam i jestem strasznie samotny.

Tomek rozmawiał ze straszydłem całą noc i prawie zaspał do szkoły. Od tej pory jego wszystkie starchy minęły i teraz to on przyjaźnił się ze straszydłem z szafy. W ten sposób żaden z nich nie czuł się samotny i miał kompana do zabaw. Czasem więc warto poznać i zaprzyjaźnić się z tym czego sie boimy a może wcale nie będzie już takie straszne.

5/5 - (1 vote)

Wstaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.