Wyrusz na przygodę w naszych bajkach o wilkach. Nie martw się, nie wszystkie są złe jak chciwy wilk z Czerwonego Kapturka. Mamy też dobre wilki, które chętnie pomagają i doradzają. A co najważniejsze, wszystkie bajki o wilkach mają szczęśliwe zakończenie – zło przegrywa, a dobro zwycięża.
Dawno, dawno temu w dużym stadzie żył mały, uparty baranek. Zawsze był szczęśliwy, bo robił to, co chciał. Był jeszcze mały i uroczy, więc wszelkie psoty szybko mu wybaczano i przez długi czas nikt się na niego nie gniewał. Prawdę mówiąc, pasterze i psy najczęściej denerwowali się, gdy uciekał bez pozwolenia i wszyscy musieli go szukać.
Czytaj dalej →
Stara koza mieszkała ze swoimi kozimi dziećmi w małym domku niedaleko lasu. Pewnego dnia koza poszła na targ do miasta.
– Bądźcie grzeczne i nie otwierajcie nikomu drzwi, dopóki nie usłyszycie mojego głosu. Przyniosę wam pyszne mleko.
Mama koza była już daleko od domu, gdy nagle przed domkiem pojawił się wilk.
Czytaj dalej →
W środku najgłębszej nocy, gdy jest najciemniej, przez świat przejeżdża pociąg. Jest duży, ale tak cichy, że prawie go nie słychać. Jego światła są przyćmione jak małe gwiazdy. A kiedy przejeżdża obok Twojego domu, słyszysz cichy stukot kół i czujesz delikatny powiew wiatru. Żaden dorosły nigdy go nie widział ani nie słyszał.
Czytaj dalej →
Daleko w wysokich górach, gdzie był tylko śnieg i nie było ludzi, żyła sfora wilków. Mieszkały w jaskini. Chroniła ich ona przed wiatrem i zimnem, które panowały dookoła. Nie było im łatwo w górach, ale było to dla nich lepsze niż życie w pobliżu ludzi. Jako dobre stado wszystko robili razem. Byli szczęśliwi i trzymali się razem.
Czytaj dalej →
Za górą lodową i czarnymi lasami znajduje się małe królestwo. Mieszka w nim mądry król, który ma dwoje uroczych i niespokojnych dzieci. Mała dziewczynka ma na imię Rozalia. Ma piękne brązowe oczy jak kasztany i długie włosy czarne jak kruk. Jej policzki są czerwone, a spódniczka wiecznie ubłocona. Chłopiec ma na imię Jasio.
Czytaj dalej →
Pewne miasto posiadało ogromną liczbę pociągów. Tak ogromną, że w całym mieście były tory. Pociągi jeździły prawie wszędzie. Przez góry i wzgórza, przez doliny i łąki. Przewożąc towary, ludzi i obsługując cały ruch w mieście. Każdy pociąg dokładnie wiedział, dokąd ma jechać i o której godzinie. Żaden z nich nigdy się nie spóźniał.
Czytaj dalej →
W krainie baśni i magii żyło wiele diabłów. Żyły sobie przyjemnie pod ziemią w swoim legowisku. Miło i ciepło im było. Były to dobre i grzeczne diabły. Utrzymywały porządek na ziemi i ogień pod ziemią. Jeśli ktoś był niesprawiedliwy lub zły, zabierały go do swojego podziemia, aby popracował przez jakiś czas. Ale kiedy ktoś był dobrym człowiekiem, używały swojej magii, aby mu pomóc.
Czytaj dalej →
Daleko w głębokim lesie żyła gromada wilków. Troszczyły się o siebie nawzajem, pomagały sobie i zawsze trzymały się razem. Miały swoje wilcze prawa i zasady, których musiały przestrzegać. Nikomu nie wolno było ich łamać. W stadzie były młode i stare wilki, samice i samce. Wszyscy chronili się nawzajem i żyli razem szczęśliwie.
Czytaj dalej →
Choć Masza zwykle mogła liczyć na swojego przyjaciela Niedźwiedzia, to jednak dzisiaj opowiem Ci historię, w której ta mała dziewczynka całkiem nieźle poradziła sobie sama.
Czytaj dalej →
W pewnej wiosce żył sobie chłopiec. Był sierotą, a jego wychowaniem zajmowali się inni mieszkańcy. Nie mógł powiedzieć, by przynależał do konkretnej rodziny, raczej krążył między domami sąsiadów i nocował u nich, kiedy mu na to pozwalali.
Czytaj dalej →
Gabriel był dzielnym, mądrym i wiernym swoim władcom rycerzem, który bronił swojej ukochanej Ojczyzny. W królestwie mówiono nawet, że to najlepszy rycerz, jaki kiedykolwiek mieszkał w zamku. Niestety, Gabriel był bardzo smutnym człowiekiem. Dosyć wcześnie stracił swoich rodziców i nie miał rodzeństwa, dlatego czuł się bardzo samotny.
Czytaj dalej →
W lasach północy, nieopodal wysokiej góry, żył sobie wilczek. Choć w lesie żyły inne wilki, mały wilczek czuł się samotny. Żaden z jego braci i sióstr nie chciał się z nim bawić, przez co wilczek wędrował ścieżkami tylko we własnym towarzystwie. Chcąc zyskać uwagę innych wilków, pewnego dnia oznajmił:
— Widziałem w lesie owcę!